حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَامَ عَشِيَّةً بَعْدَ الصَّلاَةِ، فَتَشَهَّدَ وَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ ". تَابَعَهُ أَبُو مُعَاوِيَةَ وَأَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَمَّا بَعْدُ ". تَابَعَهُ الْعَدَنِيُّ عَنْ سُفْيَانَ فِي أَمَّا بَعْدُ.
Абул-Ямон бизга айтди: Шуъайб бизга хабар берди, Зуҳрийдан: Урва менга хабар берди, Абу Ҳумайд Соидийдан: У унга хабар берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир кечқурун намоздан кейин туриб, ташаҳҳуд айтдилар ва Аллаҳга лойиқ сано айтдилар, сўнг: «Амма баъд» дедилар. Бунга Абу Муовия ва Абу Усома Ҳишомдан, у отасидан, у Абу Ҳумайддан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан мутобаат қилди: У зот: «Амма баъд» дедилар. Аданий ‹амма баъд› (сўзи)да Суфёндан унга мутобаат қилди.