975-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Икки ҳайит намози
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَبَّاسٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ، قَالَ خَرَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ فِطْرٍ أَوْ أَضْحَى، فَصَلَّى ثُمَّ خَطَبَ، ثُمَّ أَتَى النِّسَاءَ فَوَعَظَهُنَّ وَذَكَّرَهُنَّ، وَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ.
Амр ибн Аббос бизга айтди: Абдурраҳмон бизга айтди: Суфён бизга айтди, Абдурраҳмондан: Мен Ибн Аббосни эшитдим: У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Фитр ёки Азҳа куни чиқдим. У зот намоз ўқидилар, сўнг хутба қилдилар, сўнг аёлларнинг олдига келиб уларга ваъз қилдилар, эслатдилар ва уларга садақани буюрдилар.