حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عَطَاءٍ، قَالَ أَشْهَدُ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ وَشَهِدَ ابْنُ عَبَّاسٍ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ خَرَجَ يَوْمَ فِطْرٍ فَصَلَّى ثُمَّ خَطَبَ ثُمَّ أَتَى النِّسَاءَ وَمَعَهُ بِلاَلٌ . قَالَ ابْنُ كَثِيرٍ أَكْبَرُ عِلْمِ شُعْبَةَ فَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ فَجَعَلْنَ يُلْقِينَ .
Бизга Ҳафс ибн Умар, унга Шуъба (ривоят қилди); (ҳ) яна бизга Ибн Касийр, унга Шуъба Айюбдан, у Атодан ривоят қилди. У деди: Мен Ибн Аббосга гувоҳлик бераман, Ибн Аббос эса Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга гувоҳлик бердики, У Рўза ҳайити кунида чиқдилар, намоз ўқидилар, сўнг хутба қилдилар, сўнг аёлларнинг олдига келдилар, У билан Билол бор эди. Ибн Касийр деди: Шуъбанинг билишича, У уларни садақага буюрдилар, шунда улар ташлай бошладилар.