1143-ҳадисСунани Абу Довуд · Намоз китоби
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَأَبُو مَعْمَرٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، بِمَعْنَاهُ قَالَ فَظَنَّ أَنَّهُ لَمْ يُسْمِعِ النِّسَاءَ فَمَشَى إِلَيْهِنَّ وَبِلاَلٌ مَعَهُ فَوَعَظَهُنَّ وَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ فَكَانَتِ الْمَرْأَةُ تُلْقِي الْقُرْطَ وَالْخَاتَمَ فِي ثَوْبِ بِلاَلٍ .
Бизга Мусаддад ва Абу Маъмар Абдуллаҳ ибн Амр, иккиси деди: Бизга Абдулворис Айюбдан, у Атодан, у Ибн Аббосдан шу маънода ривоят қилди. У деди: У (Набий) аёлларга эшиттирмадим деб гумон қилдилар ва уларнинг олдига юрдилар, Билол У билан бирга эди. У уларга ваъз қилдилар ва уларни садақага буюрдилар. Шунда аёл Билолнинг кўйлагига сирға ва узугини ташлар эди.