حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، جَمِيعًا عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِي سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا الْحَدِيثِ نَحْوَ حَدِيثِ مَالِكٍ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَفْلَحَ وَأَبِيهِ إِنْ صَدَقَ " . أَوْ " دَخَلَ الْجَنَّةَ وَأَبِيهِ إِنْ صَدَقَ " .
Талҳа ибн Убайдуллаҳ Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан — бу ҳадисни Молик ҳадиси каби (ривоят қилди), фақат у: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Отаси ила (қасамки), агар рост айтган бўлса, нажот топди" — ёки: "Отаси ила, агар рост айтган бўлса, жаннатга кирди" деди.