1056-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Намоз китоби
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِنْهَالٍ الضَّرِيرُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لأَدْخُلُ الصَّلاَةَ أُرِيدُ إِطَالَتَهَا فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ فَأُخَفِّفُ مِنْ شِدَّةِ وَجْدِ أُمِّهِ بِهِ " .
Анас ибн Молик айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Албатта мен намозга — уни чўзмоқчи бўлиб — кираман, кейин боланинг йиғисини эшитаман ва — унинг онаси унга (бўлган) қаттиқ куйиши (қийинлиги)ни (енгиллатиш учун) — қисқартираман" деди.