حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي مِنَ اللَّيْلِ وَأَنَا مُعْتَرِضَةٌ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ كَاعْتِرَاضِ الْجِنَازَةِ .
Оиша (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечаси намоз ўқир эди — мен у билан қибла орасида — жаноза (қўйилгани) каби — кўндаланг ётган эдим.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечаси намоз ўқир, мен унинг ёнида — мен ҳайзли (бўлган) ҳолда — (бўлар) эдим; устимда бир мирт (жунли тўн) бўлар, унинг бир қисми ёнида унга (ҳам ёпилган) бўлар эди.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечаси намозининг ҳаммасини ўқир эди — мен у билан қибла орасида кўндаланг ётган эдим; витр (ўқишни) ирода қилганида мени уйғотар, мен (ҳам) витр ўқир эдим.
Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжалари Оиша шундай деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам туриб кечаси намоз ўқирдилар, мен эса у зот билан қибла орасида, аҳлларининг тўшагида кўндаланг ётардим.
Мен холамнинг олдида тунадим. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам кечаси туриб намоз ўқидилар. Мен ҳам туриб у зот билан намоз ўқидим, у зотнинг чап томонида турдим. У зот бошимдан ушлаб мени ўнг томонига…
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кечаси намоз ўқирди, мен унинг ёнида эдим, ҳайзли эдим, устимда бир тўним бор эди, унинг бир қисми унинг устида эди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечаси намоз ўқирдилар, мен эса У Зотнинг ёнида ҳайзли ҳолатда эдим. Устимда бир мирт (кийим) бўлиб, унинг бир қисми Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг устларида эди.