حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ شَيْبَةَ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ، عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ بَعْدَ مَا صَلَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم صَلاَةَ الْفَجْرِ . فَأَدْخَلَ رَأْسَهُ مِنْ بَابِ الْمَسْجِدِ فَذَكَرَ . بِمِثْلِ حَدِيثِهِمَا . قَالَ مُسْلِمٌ هُوَ شَيْبَةُ بْنُ نَعَامَةَ أَبُو نَعَامَةَ رَوَى عَنْهُ مِسْعَرٌ وَهُشَيْمٌ وَجَرِيرٌ وَغَيْرُهُمْ مِنَ الْكُوفِيِّينَ .
Бурайда(нинг отаси) айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бомдод намозини ўқиб бўлганидан кейин бир аъробий келди ва бошини масжид эшигидан киритди — кейин (юқоридаги) улар икковининг ҳадиси мисли зикр қилди. Муслим: "У — Шайба ибн Наъома, Абу Наъома; ундан Мисъар, Ҳушайм, Жарир ва куфаликлардан бошқалар ривоят қилган" деди.