وَحَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، قَالاَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ، - يَعْنِيَانِ الْفَزَارِيَّ - عَنْ أَبِي مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَكَفَرَ بِمَا يُعْبَدُ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَرُمَ مَالُهُ وَدَمُهُ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ " .
Абу Молик отасидан (ривоят қилди): Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: "Ким «ла илаҳа иллаллаҳ» деса ва Аллаҳдан ўзга ибодат қилинадиган(нарса)ни инкор (куфр) қилса — унинг моли ва қони ҳаром (тақиқланган) бўлди, ҳисоби эса Аллаҳга" деганини эшитдим.