وَحَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَرْعَرَةَ السَّامِيُّ، حَدَّثَنَا حَرَمِيُّ بْنُ عُمَارَةَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ عَنْ مَوَاقِيتِ الصَّلاَةِ فَقَالَ " اشْهَدْ مَعَنَا الصَّلاَةَ " . فَأَمَرَ بِلاَلاً فَأَذَّنَ بِغَلَسٍ فَصَلَّى الصُّبْحَ حِينَ طَلَعَ الْفَجْرُ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالظُّهْرِ حِينَ زَالَتِ الشَّمْسُ عَنْ بَطْنِ السَّمَاءِ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعَصْرِ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْمَغْرِبِ حِينَ وَجَبَتِ الشَّمْسُ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعِشَاءِ حِينَ وَقَعَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَمَرَهُ الْغَدَ فَنَوَّرَ بِالصُّبْحِ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالظُّهْرِ فَأَبْرَدَ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعَصْرِ وَالشَّمْسُ بَيْضَاءُ نَقِيَّةٌ لَمْ تُخَالِطْهَا صُفْرَةٌ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْمَغْرِبِ قَبْلَ أَنْ يَقَعَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعِشَاءِ عِنْدَ ذَهَابِ ثُلُثِ اللَّيْلِ أَوْ بَعْضِهِ - شَكَّ حَرَمِيٌّ - فَلَمَّا أَصْبَحَ قَالَ " أَيْنَ السَّائِلُ مَا بَيْنَ مَا رَأَيْتَ وَقْتٌ " .
Бурайда отасидан (ривоят қилди)ки: Бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келди ва ундан намоз вақтлари ҳақида сўради. У: «Биз билан намозда ҳозир бўл (қатнаш)» деди. Бас Билолга буюрди, у қоронғулик (қолди)да азон айтди; бас субҳни фажр чиқган пайт ўқиди; кейин унга пешин(ни ўқишни) буюрди — қуёш осмон ўртасидан оғган пайт; кейин унга аср(ни) буюрди — қуёш баланд; кейин унга шом(ни) буюрди — қуёш ботган пайт; кейин унга хуфтон(ни) буюрди — шафақ тушган пайт. Эртаси (кун) унга буюрди, у субҳни ёриштириб ўқиди; кейин унга пешин(ни) буюрди — уни салқинга қолдирди; кейин унга аср(ни) буюрди — қуёш оқ ва тоза, сарғишлик аралашмаган; кейин унга шом(ни) буюрди — шафақ тушишдан олдин; кейин унга хуфтон(ни) буюрди — кечанинг учдан бири кетган пайт ёки бир қисми (Ҳарамий шак қилди). Тонг отганида: «Сўраган (киши) қани? Сен кўрган (шу икки) ораси — вақтдир» деди.