وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنِ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ، عَنْ أَبِي يُونُسَ، مَوْلَى عَائِشَةَ أَنَّهُ قَالَ أَمَرَتْنِي عَائِشَةُ أَنْ أَكْتُبَ لَهَا مُصْحَفًا وَقَالَتْ إِذَا بَلَغْتَ هَذِهِ الآيَةَ فَآذِنِّي { حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلاَةِ الْوُسْطَى} فَلَمَّا بَلَغْتُهَا آذَنْتُهَا فَأَمْلَتْ عَلَىَّ حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلاَةِ الْوُسْطَى وَصَلاَةِ الْعَصْرِ . وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ . قَالَتْ عَائِشَةُ سَمِعْتُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Абу Юнус — Оишанинг озоди — айтди: Оиша менга ўзи учун бир мушаф ёзишни буюрди ва: «Шу оятга етганингда менга билдир: ‹Намозларни, (хусусан) ўрта намозни муҳофаза қилинг›» деди. Мен унга етганимда, унга билдирдим; бас у менга: «Ҳофизу алас-салавоти вас-салотил-вусто ва салотил-аср; ва қуму лиллаҳи қонитийн (Намозларни, ўрта намозни ва аср намозини муҳофаза қилинг; ва Аллаҳга итоатли (қунут қилувчи) бўлиб туринг)» деб имло қилди. Оиша: «Мен буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитдим» деди.