حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ صَلَّيْتُ إِلَى جَنْبِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي صَلاَةِ تَطَوُّعٍ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ " أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ وَيْلٌ لأَهْلِ النَّارِ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Довуд Ибн Абу Лайладан, у Собит ал-Бунонийдан, у Абдурраҳмон ибн Абу Лайладан, у отасидан ривоят қилди. У деди: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ёнида нафл намозда намоз ўқидим ва унинг шундай деганини эшитдим: ‹Аллаҳдан дўзахдан паноҳ тилайман. Дўзах аҳлига вой бўлсин!›»