حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَرَّادٍ الأَشْعَرِيُّ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ أَعْظَمَ النَّاسِ أَجْرًا فِي الصَّلاَةِ أَبْعَدُهُمْ إِلَيْهَا مَمْشًى فَأَبْعَدُهُمْ وَالَّذِي يَنْتَظِرُ الصَّلاَةَ حَتَّى يُصَلِّيَهَا مَعَ الإِمَامِ أَعْظَمُ أَجْرًا مِنَ الَّذِي يُصَلِّيهَا ثُمَّ يَنَامُ " . وَفِي رِوَايَةِ أَبِي كُرَيْبٍ " حَتَّى يُصَلِّيَهَا مَعَ الإِمَامِ فِي جَمَاعَةٍ " .
Абу Мусо айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта намозда одамларнинг энг катта ажр (савоб) эгаси — унга энг узоқдан юриб келувчиси, кейин (яна) узоқроқ(дан)дир. Намозни — то уни имом билан ўқигунга қадар — кутувчи (киши) — уни ўқиб, кейин ухлаб қолувчидан каттароқ ажргадир» деди. Абу Курайб ривоятида: «то уни имом билан жамоатда ўқигунга қадар».