وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ رَجَاءٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَوْسَ بْنَ ضَمْعَجٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا مَسْعُودٍ، يَقُولُ قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَؤُمُّ الْقَوْمَ أَقْرَؤُهُمْ لِكِتَابِ اللَّهِ وَأَقْدَمُهُمْ قِرَاءَةً فَإِنْ كَانَتْ قِرَاءَتُهُمْ سَوَاءً فَلْيَؤُمَّهُمْ أَقْدَمُهُمْ هِجْرَةً فَإِنْ كَانُوا فِي الْهِجْرَةِ سَوَاءً فَلْيَؤُمَّهُمْ أَكْبَرُهُمْ سِنًّا وَلاَ تَؤُمَّنَّ الرَّجُلَ فِي أَهْلِهِ وَلاَ فِي سُلْطَانِهِ وَلاَ تَجْلِسْ عَلَى تَكْرِمَتِهِ فِي بَيْتِهِ إِلاَّ أَنْ يَأْذَنَ لَكَ أَوْ بِإِذْنِهِ " .
Абу Масъуд айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга: «Қавмга — Аллаҳнинг Китобини энг (яхши) ўқийдигани ва қироатда энг олдингиси имом бўлсин; агар қироатлари тенг бўлса, уларга ҳижратда энг олдингиси имом бўлсин; агар ҳижратда тенг бўлсалар, уларга ёшда энг каттаси имом бўлсин. Киши (бошқа) кишига унинг аҳли (уйи)да ҳам, ҳокимлиги (ҳудуди)да ҳам имом бўлмасин; ва унинг уйида — унинг иззат (тўри)да — у сенга изн бермагунча ёки унинг изнисиз — ўтирма» деди.