وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ، قَالَ أَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ شَبَبَةٌ مُتَقَارِبُونَ فَأَقَمْنَا عِنْدَهُ عِشْرِينَ لَيْلَةً وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَحِيمًا رَقِيقًا فَظَنَّ أَنَّا قَدِ اشْتَقْنَا أَهْلَنَا فَسَأَلَنَا عَنْ مَنْ تَرَكْنَا مِنْ أَهْلِنَا فَأَخْبَرْنَاهُ فَقَالَ " ارْجِعُوا إِلَى أَهْلِيكُمْ فَأَقِيمُوا فِيهِمْ وَعَلِّمُوهُمْ وَمُرُوهُمْ فَإِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَلْيُؤَذِّنْ لَكُمْ أَحَدُكُمْ ثُمَّ لْيَؤُمَّكُمْ أَكْبَرُكُمْ " .
Молик ибн ал-Ҳувайрис айтди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келдик — биз ёшда бир-биримизга яқин йигитлар эдик; унинг ҳузурида йигирма кеча турдик. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) раҳмдил ва юмшоқ эди; бас (у) бизнинг аҳлимизни соғинганимизни фаҳмлади ва биздан аҳлимиздан кимни қолдирганимизни сўради; биз унга хабар бердик. У: «Аҳлингизга қайтинглар, уларнинг ичида туринглар, уларга (дин)ни ўргатинглар ва уларга (яхшиликни) буюринглар; намоз (вақти) келса, бирортангиз сизларга азон айтсин, кейин каттангиз сизларга имом бўлсин» деди.