أَخْبَرَنِي زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ، قَالَ أَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ شَبَبَةٌ مُتَقَارِبُونَ فَأَقَمْنَا عِنْدَهُ عِشْرِينَ لَيْلَةً وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَحِيمًا رَفِيقًا فَظَنَّ أَنَّا قَدِ اشْتَقْنَا إِلَى أَهْلِنَا فَسَأَلَنَا عَمَّنْ تَرَكْنَاهُ مِنْ أَهْلِنَا فَأَخْبَرْنَاهُ فَقَالَ " ارْجِعُوا إِلَى أَهْليِكُمْ فَأَقِيمُوا عِنْدَهُمْ وَعَلِّمُوهُمْ وَمُرُوهُمْ إِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَلْيُؤَذِّنْ لَكُمْ أَحَدُكُمْ وَلْيَؤُمَّكُمْ أَكْبَرُكُمْ " .
Менга Зиёд ибн Айюб хабар бериб деди: бизга Исмоил ривоят қилди, у деди: бизга Айюб ривоят қилди, Абу Қилобадан, у Молик ибн ал-Ҳувайрисъдан (ривоят қилиб) деди: биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурига келдик, биз ёши бир-бирига яқин йигитлар эдик. Биз унинг ҳузурида йигирма кеча турдик. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) раҳмдил ва меҳрибон эдилар. У бизнинг аҳлимизни соғинганимизни гумон қилди ва биз ортда қолдирган аҳлимиз ҳақида сўради, биз унга хабар бердик. У: «Аҳлингиз олдига қайтинг, уларнинг ҳузурида туринг, уларга ўргатинг ва буюринг; намоз вақти келганда бирингиз сизга азон айтсин ва каттангиз сизга имом бўлсин,» дедилар.