أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ سَلِمَةَ، فَقَالَ لِي أَبُو قِلاَبَةَ هُوَ حَىٌّ أَفَلاَ تَلْقَاهُ . قَالَ أَيُّوبُ فَلَقِيتُهُ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ لَمَّا كَانَ وَقْعَةُ الْفَتْحِ بَادَرَ كُلُّ قَوْمٍ بِإِسْلاَمِهِمْ فَذَهَبَ أَبِي بِإِسْلاَمِ أَهْلِ حِوَائِنَا فَلَمَّا قَدِمَ اسْتَقْبَلْنَاهُ فَقَالَ جِئْتُكُمْ وَاللَّهِ مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَقًّا فَقَالَ " صَلُّوا صَلاَةَ كَذَا فِي حِينِ كَذَا وَصَلاَةَ كَذَا فِي حِينِ كَذَا فَإِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَلْيُؤَذِّنْ لَكُمْ أَحَدُكُمْ وَلْيَؤُمَّكُمْ أَكْثَرُكُمْ قُرْآنًا " .
Менга Иброҳим ибн Яқуб хабар бериб деди: бизга Сулаймон ибн Ҳарб ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилди, Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Амр ибн Саламадан. Абу Қилоба менга деди: у тирик, уни учратмайсанми? Айюб деди: мен уни учратдим ва ундан сўрадим, у деди: Фатҳ (Макка фатҳи) воқеаси бўлганда, ҳар бир қавм Исломини (қабул қилишга) шошилди. Отам бизнинг қишлоғимиз аҳлининг Исломи (хабари) билан (Набий ҳузурига) борди. У қайтиб келганда, биз уни кутиб олдик. У: «Валлаҳи, мен сизга ҳақиқатан ҳам Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузуридан келдим,» деди. Сўнг деди: У (Набий): «Фалон намозни фалон вақтда, фалон намозни фалон вақтда ўқинг. Намоз вақти келганда бирингиз сизга азон айтсин ва Қуръанни энг кўп (биладиганингиз) сизга имом бўлсин,» дедилар.