حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي سُلَيْمَانَ، مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ قَالَ أَتَيْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ شَبَبَةٌ مُتَقَارِبُونَ، فَأَقَمْنَا عِنْدَهُ عِشْرِينَ لَيْلَةً، فَظَنَّ أَنَّا اشْتَقْنَا أَهْلَنَا، وَسَأَلَنَا عَمَّنْ تَرَكْنَا فِي أَهْلِنَا، فَأَخْبَرْنَاهُ، وَكَانَ رَفِيقًا رَحِيمًا فَقَالَ " ارْجِعُوا إِلَى أَهْلِيكُمْ فَعَلِّمُوهُمْ وَمُرُوهُمْ، وَصَلُّوا كَمَا رَأَيْتُمُونِي أُصَلِّي، وَإِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَلْيُؤَذِّنْ لَكُمْ أَحَدُكُمْ، ثُمَّ لِيَؤُمَّكُمْ أَكْبَرُكُمْ ".
Мусаддад, Исмоилдан: Бизга Айюб, у Абу Қилобадан, у Абу Сулаймон Молик ибнул Ҳувайрисдан ривоят қилади: У: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келдик, биз ёшлари бир-бирига яқин йигитлар эдик. Биз у кишининг олдида йигирма кеча турдик. У киши биз аҳлимизни соғинган деб гумон қилдилар ва биздан аҳлимизда кимни қолдирганимизни сўрадилар, биз унга хабар бердик — у киши меҳрибон, раҳмли эдилар. У: «Аҳлингизга қайтинглар, уларга дийнни ўргатинглар ва яхшиликка буюринглар, ва мен намоз ўқиганини кўргандек намоз ўқинглар; намоз вақти келганида бирингиз сизларга азон айтсин, сўнг энг каттангиз сизларга имом бўлсин» дедилар.