حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ، أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي نَفَرٍ مِنْ قَوْمِي فَأَقَمْنَا عِنْدَهُ عِشْرِينَ لَيْلَةً، وَكَانَ رَحِيمًا رَفِيقًا، فَلَمَّا رَأَى شَوْقَنَا إِلَى أَهَالِينَا قَالَ " ارْجِعُوا فَكُونُوا فِيهِمْ وَعَلِّمُوهُمْ وَصَلُّوا، فَإِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَلْيُؤَذِّنْ لَكُمْ أَحَدُكُمْ وَلْيَؤُمَّكُمْ أَكْبَرُكُمْ ".
Муъалло ибн Асад бизга айтди: Вуҳайб бизга айтди, Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Молик ибн Ҳувайрисдан: Мен қавмимдан бир гуруҳ билан Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига келдим, у зотнинг ҳузурларида йигирма кеча турдик. У зот меҳрибон ва мулойим эдилар. Бизнинг аҳлларимизга (оиламизга) интизорлигимизни кўрганларида: «Қайтинглар, улар орасида бўлинглар, уларга (Дийнни) ўргатинглар ва намоз ўқинглар. Намоз вақти келганда бирингиз сизларга азон айтсин ва каттангиз сизларга имом бўлсин», дедилар.