حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْمُهَاجِرِ أَبِي الْحَسَنِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَأَرَادَ الْمُؤَذِّنُ أَنْ يُؤَذِّنَ فَقَالَ لَهُ " أَبْرِدْ ". ثُمَّ أَرَادَ أَنْ يُؤَذِّنَ فَقَالَ لَهُ " أَبْرِدْ ". ثُمَّ أَرَادَ أَنْ يُؤَذِّنَ. فَقَالَ لَهُ " أَبْرِدْ ". حَتَّى سَاوَى الظِّلُّ التُّلُولَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم {إِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ}
Муслим ибн Иброҳим бизга айтди: Шуъба бизга айтди, Муҳожир Абул-Ҳасандан, у Зайд ибн Ваҳбдан, у Абу Заррдан: У деди: Биз бир сафарда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан эдик, муаззин азон айтмоқчи бўлди, у зот унга: «Салқинлат», дедилар. Сўнг яна азон айтмоқчи бўлди, унга: «Салқинлат», дедилар. Сўнг яна азон айтмоқчи бўлди, унга: «Салқинлат», дедилар. Токи соя тепаликларга тенглашди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта иссиқнинг қаттиқлиги жаҳаннамнинг қайнашидандир», дедилар.