أَخْبَرَنَا حَاجِبُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ وَكِيعٍ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَابْنُ عَمٍّ لِي وَقَالَ مَرَّةً أُخْرَى أَنَا وَصَاحِبٌ لِي فَقَالَ " إِذَا سَافَرْتُمَا فَأَذِّنَا وَأَقِيمَا وَلْيَؤُمَّكُمَا أَكْبَرُكُمَا " .
Бизга Ҳожиб ибн Сулаймон хабар берди, Вакииъдан, у Суфёндан, у Холид ал-Ҳаззодан, у Абу Қилобадан, у Молик ибн ал-Ҳувайрисъдан (ривоят қилиб) деди: мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурига, мен ва амакимнинг ўғли билан келдим — бошқа сафар у: «мен ва бир ҳамроҳим билан,» деди. У: «Иккалангиз сафарга чиқсангиз, азон айтинг ва иқомат қилинг, каттангиз сизга имом бўлсин,» дедилар.