1618-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Мусофир намози
وَحَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُسَبِّحُ عَلَى الرَّاحِلَةِ قِبَلَ أَىِّ وَجْهٍ تَوَجَّهَ وَيُوتِرُ عَلَيْهَا غَيْرَ أَنَّهُ لاَ يُصَلِّي عَلَيْهَا الْمَكْتُوبَةَ .
Солим ибн Абдуллаҳ отасидан айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) улов устида — қайси томонга юзланса — тасбиҳ (нафл) ўқир ва унда витр (ҳам) ўқир эди; фақат унда фарз (намозни) ўқимас эди.