1098-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Намозни қисқартириш
وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ قَالَ سَالِمٌ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ يُصَلِّي عَلَى دَابَّتِهِ مِنَ اللَّيْلِ وَهْوَ مُسَافِرٌ، مَا يُبَالِي حَيْثُ مَا كَانَ وَجْهُهُ. قَالَ ابْنُ عُمَرَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُسَبِّحُ عَلَى الرَّاحِلَةِ قِبَلَ أَىِّ وَجْهٍ تَوَجَّهَ، وَيُوتِرُ عَلَيْهَا، غَيْرَ أَنَّهُ لاَ يُصَلِّي عَلَيْهَا الْمَكْتُوبَةَ.
Лайс деди: Юнус менга айтди, Ибн Шиҳобдан: Салим деди: Абдуллаҳ кечаси — сафарда бўлган ҳолда — улови устида намоз ўқир эди, юзи қаёқда бўлишини парво қилмас эди. Ибн Умар деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам улов устида — қаёққа юзланса ўша томонга — (нафл) намоз ўқир, унда витр ўқир эдилар, фақат унда фарзни ўқимас эдилар.