حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ، أَنَّ عَامِرَ بْنَ رَبِيعَةَ، أَخْبَرَهُ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ عَلَى الرَّاحِلَةِ يُسَبِّحُ، يُومِئُ بِرَأْسِهِ قِبَلَ أَىِّ وَجْهٍ تَوَجَّهَ، وَلَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُ ذَلِكَ فِي الصَّلاَةِ الْمَكْتُوبَةِ.
Яҳё ибн Букайр бизга айтди: Лайс бизга айтди, Ақилдан, у Ибн Шиҳобдан, у Абдуллаҳ ибн Омир ибн Робиаъдан: Омир ибн Робиа унга хабар берди: У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни кўрдим — у зот улов устида (нафл) намоз ўқир, қаёққа юзланса ўша томонга бошлари билан имо (ишора) қилар эдилар, ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам буни фарз намозида қилмас эдилар.
Лайс деди: Юнус менга айтди, Ибн Шиҳобдан: Салим деди: Абдуллаҳ кечаси — сафарда бўлган ҳолда — улови устида намоз ўқир эди, юзи қаёқда бўлишини парво қилмас эди. Ибн Умар деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам улов устида — қаёққа юзланса ўша томонга — (нафл) намоз ўқир, унда витр ўқир эдилар, фақат унда фарзни ўқимас эдилар.
Муоз ибн Фазола бизга айтди: Ҳишом бизга айтди, Яҳёдан, у Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ибн Савбондан: Жобир ибн Абдуллаҳ менга айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам улови устида шарқ томонга (қараб нафл) намоз ўқир эдилар, фарзни ўқимоқчи бўлсалар, тушиб қиблага юзланар эдилар.