حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنْ صَلاَةِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ تَطَوُّعِهِ فَقَالَتْ كَانَ يُصَلِّي فِي بَيْتِي قَبْلَ الظُّهْرِ أَرْبَعًا ثُمَّ يَخْرُجُ فَيُصَلِّي بِالنَّاسِ ثُمَّ يَدْخُلُ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ وَكَانَ يُصَلِّي بِالنَّاسِ الْمَغْرِبَ ثُمَّ يَدْخُلُ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ وَيُصَلِّي بِالنَّاسِ الْعِشَاءَ وَيَدْخُلُ بَيْتِي فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ وَكَانَ يُصَلِّي مِنَ اللَّيْلِ تِسْعَ رَكَعَاتٍ فِيهِنَّ الْوِتْرُ وَكَانَ يُصَلِّي لَيْلاً طَوِيلاً قَائِمًا وَلَيْلاً طَوِيلاً قَاعِدًا وَكَانَ إِذَا قَرَأَ وَهُوَ قَائِمٌ رَكَعَ وَسَجَدَ وَهُوَ قَائِمٌ وَإِذَا قَرَأَ قَاعِدًا رَكَعَ وَسَجَدَ وَهُوَ قَاعِدٌ وَكَانَ إِذَا طَلَعَ الْفَجْرُ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ .
Абдуллаҳ ибн Шақиқ айтди: Мен Оишадан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг намози — унинг нафли ҳақида сўрадим. У: «У менинг уйимда пешиндан олдин тўрт (ракат) ўқир, кейин чиқиб одамларга (имом бўлиб) ўқир, кейин кириб икки ракат ўқир эди; одамларга шомни ўқир, кейин кириб икки ракат ўқир; одамларга хуфтонни ўқир, кейин менинг уйимга кириб икки ракат ўқир эди. Кечадан тўққиз ракат ўқир, улар ичида витр бўлар эди. Узоқ кечани тикка туриб, (яна баъзан) узоқ кечани ўтириб ўқир эди; тикка туриб қироат қилса, рукуъ ва саждани тикка туриб (турган ҳолида) қилар; ўтириб қироат қилса, рукуъ ва саждани ўтириб қилар эди. Фажр чиқганида, икки ракат ўқир эди» деди.