حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ مَخْرَمَةَ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ كُرَيْبٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، بَاتَ لَيْلَةً عِنْدَ مَيْمُونَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ - وَهِيَ خَالَتُهُ - قَالَ فَاضْطَجَعْتُ فِي عَرْضِ الْوِسَادَةِ وَاضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَهْلُهُ فِي طُولِهَا فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى انْتَصَفَ اللَّيْلُ أَوْ قَبْلَهُ بِقَلِيلٍ أَوْ بَعْدَهُ بِقَلِيلٍ اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَعَلَ يَمْسَحُ النَّوْمَ عَنْ وَجْهِهِ بِيَدِهِ ثُمَّ قَرَأَ الْعَشْرَ الآيَاتِ الْخَوَاتِمَ مِنْ سُورَةِ آلِ عِمْرَانَ ثُمَّ قَامَ إِلَى شَنٍّ مُعَلَّقَةٍ فَتَوَضَّأَ مِنْهَا فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى . قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَقُمْتُ فَصَنَعْتُ مِثْلَ مَا صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ ذَهَبْتُ فَقُمْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى رَأْسِي وَأَخَذَ بِأُذُنِي الْيُمْنَى يَفْتِلُهَا فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ أَوْتَرَ ثُمَّ اضْطَجَعَ حَتَّى جَاءَ الْمُؤَذِّنُ فَقَامَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الصُّبْحَ .
Ибн Аббос хабар берди (Курайб орқали)ки: У бир кеча Маймуна — Уммул-мўминин — олдида тунади; у (Маймуна) унинг холаси эди. (Ибн Аббос:) Мен ёстиқнинг энига (кўндаланг) ётдим, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ва аҳли эса унинг бўйига (узунласига) ётди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — то тун яримлангунга, ёки ундан сал олдин, ёки ундан сал кейинга қадар — ухлади. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уйғонди ва қўли билан юзидан уйқуни арта бошлади; кейин Ол Имрон сурасининг охирги ўн оятини ўқиди; кейин осилган бир (эски) меш олдига туриб борди ва ундан таҳорат олди — таҳоратини чиройли қилди; кейин туриб намоз ўқиди. Ибн Аббос: Мен ҳам турдим ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қилган каби қилдим; кейин бориб унинг ёнига турдим. Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўнг қўлини бошимга қўйди ва ўнг қулоғимдан тутиб, уни (юмшоқгина) бура бошлади. Бас икки ракат, кейин икки ракат, кейин икки ракат, кейин икки ракат, кейин икки ракат, кейин икки ракат ўқиди, кейин витр қилди; кейин ётди, то муаззин келгунга қадар; кейин туриб икки енгил ракат ўқиди, кейин чиқиб субҳни ўқиди.