أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ الْقَاسِمِ، عَنْ مَالِكٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مَخْرَمَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ كُرَيْبٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، بَاتَ عِنْدَ مَيْمُونَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ - وَهِيَ خَالَتُهُ - فَاضْطَجَعَ فِي عَرْضِ الْوِسَادَةِ وَاضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَهْلُهُ فِي طُولِهَا فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى إِذَا انْتَصَفَ اللَّيْلُ أَوْ قَبْلَهُ قَلِيلاً أَوْ بَعْدَهُ قَلِيلاً اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَلَسَ يَمْسَحُ النَّوْمَ عَنْ وَجْهِهِ بِيَدِهِ ثُمَّ قَرَأَ الْعَشْرَ الآيَاتِ الْخَوَاتِيمَ مِنْ سُورَةِ آلِ عِمْرَانَ ثُمَّ قَامَ إِلَى شَنٍّ مُعَلَّقَةٍ فَتَوَضَّأَ مِنْهَا فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ فَقُمْتُ فَصَنَعْتُ مِثْلَ مَا صَنَعَ ثُمَّ ذَهَبْتُ فَقُمْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى رَأْسِي وَأَخَذَ بِأُذُنِي الْيُمْنَى يَفْتِلُهَا فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ أَوْتَرَ ثُمَّ اضْطَجَعَ حَتَّى جَاءَهُ الْمُؤَذِّنُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ .
Бизга Муҳаммад ибн Салама хабар бериб, деди: бизга Ибнул-Қосим Моликдан хабар берди, у деди: менга Махрама ибн Сулаймон Курайбдан ривоят қилдики, Абдуллаҳ ибн Аббос унга хабар беришича, у Мўминлар онаси Маймуна ҳузурида — у (Маймуна) унинг холаси эди — тунаб қолди. У ёстиқнинг эни бўйлаб ётди, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ва аҳли эса унинг бўйи бўйлаб ётдилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ухлаб, туннинг ярми бўлганида ёки ундан бироз олдин ёки бироз кейин Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уйғондилар ва ўтириб, қўллари билан юзларидан уйқуни артдилар. Сўнг Оли Имрон сурасининг охирги ўн оятини ўқидилар. Сўнг осилган бир меш (сув идиши) олдига бориб, ундан таҳорат олдилар ва таҳоратларини чиройли қилдилар. Сўнг туриб намоз ўқидилар. Абдуллаҳ ибн Аббос деди: мен ҳам туриб, у зот қилгандек қилдим. Сўнг бориб, у зотнинг ёнида турдим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўнг қўлларини бошимга қўйдилар ва ўнг қулоғимдан ушлаб, уни бураб қўйдилар. Сўнг икки ракат, яна икки ракат, яна икки ракат, яна икки ракат, яна икки ракат, яна икки ракат ўқидилар, сўнг витр қилдилар. Сўнг ётдилар, ниҳоят муаззин у зотнинг ҳузурига келди ва у зот икки енгил ракат ўқидилар.