أَخْبَرَنَا عِصْمَةُ بْنُ الْفَضْلِ، قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَزْهَرُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَيْدٍ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ بِمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْتَفْتِحُ قِيَامَ اللَّيْلِ قَالَتْ لَقَدْ سَأَلْتَنِي عَنْ شَىْءٍ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَحَدٌ قَبْلَكَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُكَبِّرُ عَشْرًا وَيَحْمَدُ عَشْرًا وَيُسَبِّحُ عَشْرًا وَيُهَلِّلُ عَشْرًا وَيَسْتَغْفِرُ عَشْرًا وَيَقُولُ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي وَعَافِنِي أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Бизга Исмат ибн ал-Фазл хабар берди, у деди: бизга Зайд ибн ал-Ҳубоб ривоят қилди, Муовия ибн Солиҳдан, у деди: бизга ал-Азҳар ибн Саид ривоят қилди, Осим ибн Ҳумайддан (ривоят қилдики), у деди: Мен Оишадан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тун қиёмини нима билан очар эдилар деб сўрадим. У деди: «Сен мендан шундай нарса сўрадинг, ундан олдин ҳеч ким сўрамаган эди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўн марта такбир айтар, ўн марта ҳамд айтар, ўн марта тасбиҳ айтар, ўн марта таҳлил айтар ва ўн марта истиғфор айтар ва шундай дердилар: «Аллаҳуммағфирлий, ваҳдиний, варзуқний, ва офиний. Аъузу биллаҳи мин зийқил-мақоми явмал-қиямаҳ» (Эй Аллаҳ, мени мағфират қил, мени ҳидоят қил, менга ризқ бер ва менга офият бер. Қиёмат куни туришнинг машаққатидан Аллаҳдан паноҳ тилайман).»
أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ مَعْمَرٍ، وَالأَوْزَاعِيِّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ كَعْبٍ الأَسْلَمِيِّ، قَالَ كُنْتُ أَبِيتُ عِنْدَ حُجْرَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَكُنْتُ أَسْمَعُهُ إِذَا قَامَ مِنَ اللَّيْلِ يَقُولُ " سُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ " . الْهَوِيَّ ثُمَّ يَقُولُ " سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ " . الْهَوِيَّ .
Бизга Сувайд ибн Наср хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ хабар берди, Маъмар ва ал-Авзоийдан, улар Яҳё ибн Абу Касирдан, у Абу Саламадан, у Рабиа ибн Каъб ал-Асламийдан (ривоят қилдики), у деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳужраси ёнида тунардим ва у кечаси қоим бўлганида унинг узоқ вақт: «Субҳаналлаҳи Раббил-оламин» (Оламлар Рабби Аллаҳ покдир) деётганини, сўнг узоқ вақт: «Субҳаналлаҳи ва биҳамдиҳ» (Аллаҳ покдир ва Унга ҳамд) деётганини эшитардим.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَحْوَلِ، - يَعْنِي سُلَيْمَانَ بْنَ أَبِي مُسْلِمٍ - عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ مِنَ اللَّيْلِ يَتَهَجَّدُ قَالَ " اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ نُورُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ قَيَّامُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ مَلِكُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ حَقٌّ وَوَعْدُكَ حَقٌّ وَالْجَنَّةُ حَقٌّ وَالنَّارُ حَقٌّ وَالسَّاعَةُ حَقٌّ وَالنَّبِيُّونَ حَقٌّ وَمُحَمَّدٌ حَقٌّ لَكَ أَسْلَمْتُ وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَبِكَ آمَنْتُ " . ثُمَّ ذَكَرَ قُتَيْبَةُ كَلِمَةً مَعْنَاهَا " وَبِكَ خَاصَمْتُ وَإِلَيْكَ حَاكَمْتُ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ " .
Бизга Қутайба ибн Саид хабар бериб, деди: бизга Суфён ал-Аҳвалдан — яъни Сулаймон ибн Абу Муслимдан — у Товусдан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечаси таҳажжуд (ўқиш) учун турганида, шундай дердилар: «Аллаҳим, ҳамд Сенга хосдир, Сен осмонлар ва ер ҳамда улардаги нарсаларнинг нурисан. Ҳамд Сенга хосдир, Сен осмонлар ва ер ҳамда улардаги нарсаларни сақловчисан. Ҳамд Сенга хосдир, Сен осмонлар ва ер ҳамда улардаги нарсаларнинг Эгасисан. Ҳамд Сенга хосдир, Сен Ҳақсан, Сенинг ваъданг ҳақдир, жаннат ҳақдир, дўзах ҳақдир, (қиёмат) соати ҳақдир, пайғамбарлар ҳақдир ва Муҳаммад ҳақдир. Сенга таслим бўлдим, Сенга таваккал қилдим ва Сенга иймон келтирдим.» Сўнг Қутайба маъноси шундай бўлган сўзни зикр қилди: «Сен (ёрдаминг) билан даъволашдим ва Сенга ҳукм сўраб келдим. Аввал қилган, кейин қилган ва ошкор қилган (гуноҳ)ларимни кечиргил. Сен (кимнидир) олдинга қўйгувчисан ва (кимнидир) ортга сурувчисан. Сендан ўзга илоҳ йўқ ва Аллаҳдан ўзга куч-қувват йўқ.»
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ الْقَاسِمِ، عَنْ مَالِكٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مَخْرَمَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ كُرَيْبٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، بَاتَ عِنْدَ مَيْمُونَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ - وَهِيَ خَالَتُهُ - فَاضْطَجَعَ فِي عَرْضِ الْوِسَادَةِ وَاضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَهْلُهُ فِي طُولِهَا فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى إِذَا انْتَصَفَ اللَّيْلُ أَوْ قَبْلَهُ قَلِيلاً أَوْ بَعْدَهُ قَلِيلاً اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَلَسَ يَمْسَحُ النَّوْمَ عَنْ وَجْهِهِ بِيَدِهِ ثُمَّ قَرَأَ الْعَشْرَ الآيَاتِ الْخَوَاتِيمَ مِنْ سُورَةِ آلِ عِمْرَانَ ثُمَّ قَامَ إِلَى شَنٍّ مُعَلَّقَةٍ فَتَوَضَّأَ مِنْهَا فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ فَقُمْتُ فَصَنَعْتُ مِثْلَ مَا صَنَعَ ثُمَّ ذَهَبْتُ فَقُمْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى رَأْسِي وَأَخَذَ بِأُذُنِي الْيُمْنَى يَفْتِلُهَا فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ أَوْتَرَ ثُمَّ اضْطَجَعَ حَتَّى جَاءَهُ الْمُؤَذِّنُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ .
Бизга Муҳаммад ибн Салама хабар бериб, деди: бизга Ибнул-Қосим Моликдан хабар берди, у деди: менга Махрама ибн Сулаймон Курайбдан ривоят қилдики, Абдуллаҳ ибн Аббос унга хабар беришича, у Мўминлар онаси Маймуна ҳузурида — у (Маймуна) унинг холаси эди — тунаб қолди. У ёстиқнинг эни бўйлаб ётди, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ва аҳли эса унинг бўйи бўйлаб ётдилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ухлаб, туннинг ярми бўлганида ёки ундан бироз олдин ёки бироз кейин Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уйғондилар ва ўтириб, қўллари билан юзларидан уйқуни артдилар. Сўнг Оли Имрон сурасининг охирги ўн оятини ўқидилар. Сўнг осилган бир меш (сув идиши) олдига бориб, ундан таҳорат олдилар ва таҳоратларини чиройли қилдилар. Сўнг туриб намоз ўқидилар. Абдуллаҳ ибн Аббос деди: мен ҳам туриб, у зот қилгандек қилдим. Сўнг бориб, у зотнинг ёнида турдим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўнг қўлларини бошимга қўйдилар ва ўнг қулоғимдан ушлаб, уни бураб қўйдилар. Сўнг икки ракат, яна икки ракат, яна икки ракат, яна икки ракат, яна икки ракат, яна икки ракат ўқидилар, сўнг витр қилдилар. Сўнг ётдилар, ниҳоят муаззин у зотнинг ҳузурига келди ва у зот икки енгил ракат ўқидилар.