أَخْبَرَنَا عِصْمَةُ بْنُ الْفَضْلِ، قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَزْهَرُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَيْدٍ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ بِمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْتَفْتِحُ قِيَامَ اللَّيْلِ قَالَتْ لَقَدْ سَأَلْتَنِي عَنْ شَىْءٍ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَحَدٌ قَبْلَكَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُكَبِّرُ عَشْرًا وَيَحْمَدُ عَشْرًا وَيُسَبِّحُ عَشْرًا وَيُهَلِّلُ عَشْرًا وَيَسْتَغْفِرُ عَشْرًا وَيَقُولُ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي وَعَافِنِي أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Бизга Исмат ибн ал-Фазл хабар берди, у деди: бизга Зайд ибн ал-Ҳубоб ривоят қилди, Муовия ибн Солиҳдан, у деди: бизга ал-Азҳар ибн Саид ривоят қилди, Осим ибн Ҳумайддан (ривоят қилдики), у деди: Мен Оишадан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тун қиёмини нима билан очар эдилар деб сўрадим. У деди: «Сен мендан шундай нарса сўрадинг, ундан олдин ҳеч ким сўрамаган эди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўн марта такбир айтар, ўн марта ҳамд айтар, ўн марта тасбиҳ айтар, ўн марта таҳлил айтар ва ўн марта истиғфор айтар ва шундай дердилар: «Аллаҳуммағфирлий, ваҳдиний, варзуқний, ва офиний. Аъузу биллаҳи мин зийқил-мақоми явмал-қиямаҳ» (Эй Аллаҳ, мени мағфират қил, мени ҳидоят қил, менга ризқ бер ва менга офият бер. Қиёмат куни туришнинг машаққатидан Аллаҳдан паноҳ тилайман).»