1747-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Мусофир намози
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ الشَّيْبَانِيُّ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ، قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى أَهْلِ قُبَاءٍ وَهُمْ يُصَلُّونَ فَقَالَ " صَلاَةُ الأَوَّابِينَ إِذَا رَمِضَتِ الْفِصَالُ " .
Зайд ибн Арқам айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Қубоо аҳлининг олдига чиқди — улар (дуҳода) намоз ўқиётган эди; бас: «Аввобинларнинг намози — туячалар(нинг оёғи) куйдиган пайтда(дир)» деди.