وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، قَالَ مَنْ صَلَّى مِنَ اللَّيْلِ فَلْيَجْعَلْ آخِرَ صَلاَتِهِ وِتْرًا فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَأْمُرُ بِذَلِكَ .
Ибн Умар айтди: Кимки кечадан намоз ўқиса, намозининг охирини витр қилсин; чунки Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шунга буюрар эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
)ки: Ибн Умар шундай дер эди: Кимки кечадан намоз ўқиса, намозининг охирини субҳдан олдин витр қилсин; Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларга шундай буюрар эди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечадан намоз ўқир, то намозининг охири витр бўлгунча (витр билан тугатгунча).
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечанинг ҳар (қисми)да витр ўқиди; бас витри кечанинг охирига етди.
Кимнинг кечаси ўқийдиган намози бўлса-ю, ундан (ухлаб) қолса, бу Аллаҳ азза ва жалла унга инъом этган садақа бўлади ва унга намозининг ажри ёзилади,
)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечадаги намозини ўқир, у (Оиша) эса унинг рўпарасида (олдида) кўндаланг (ётган) бўлар эди; витр (вақти) қолганида, уни уйғотар, у (Оиша) витр ўқир эди.
Албатта, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га бу кеча Қуръан нозил қилинди ва у кишига Каъбага юзланиш буюрилди; шу сабабли унга юзланинглар,