وَحَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا مَهْدِيٌّ، - وَهُوَ ابْنُ مَيْمُونٍ - حَدَّثَنَا عِمْرَانُ، الْقَصِيرُ عَنْ قَيْسِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا الْحَدِيثِ وَاللَّفْظُ قَرِيبٌ مِنْ أَلْفَاظِهِمْ .
Ибн Аббос Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шу ҳадис билан (ривоят қилди); ва сўзи уларнинг сўзларига яқин.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Ибн Аббос Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шу мислини (ривоят қилди).
Ибн Аббос Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шу мислини — яъни Яҳё ибн Яҳё ҳадисини — (ривоят қилди).
ки, Абуш-Шаъсо унга Ибн Аббосдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) иҳромда (бўлган ҳолда) никоҳландилар.
Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо) (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Муозни Яманга юборди.
. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашоблари бунга (тайинланишга) тамаъ қилдилар (умидворлик билан боқдилар). У эса Абу Убайдани юборди.
ки, у Ибн Аббосни шундай деяётганини эшитди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз аҳлининг заифлари ичида олдиндан жўнатганларданман.