وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، وَأَبُو مُعَاوِيَةَ ح وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، جَمِيعًا عَنْ جَرِيرٍ، كُلُّهُمْ عَنِ الأَعْمَشِ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ، نُمَيْرٍ - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنِ الْمُسْتَوْرِدِ بْنِ الأَحْنَفِ، عَنْ صِلَةَ بْنِ زُفَرَ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَافْتَتَحَ الْبَقَرَةَ فَقُلْتُ يَرْكَعُ عِنْدَ الْمِائَةِ . ثُمَّ مَضَى فَقُلْتُ يُصَلِّي بِهَا فِي رَكْعَةٍ فَمَضَى فَقُلْتُ يَرْكَعُ بِهَا . ثُمَّ افْتَتَحَ النِّسَاءَ فَقَرَأَهَا ثُمَّ افْتَتَحَ آلَ عِمْرَانَ فَقَرَأَهَا يَقْرَأُ مُتَرَسِّلاً إِذَا مَرَّ بِآيَةٍ فِيهَا تَسْبِيحٌ سَبَّحَ وَإِذَا مَرَّ بِسُؤَالٍ سَأَلَ وَإِذَا مَرَّ بِتَعَوُّذٍ تَعَوَّذَ ثُمَّ رَكَعَ فَجَعَلَ يَقُولُ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ " . فَكَانَ رُكُوعُهُ نَحْوًا مِنْ قِيَامِهِ ثُمَّ قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . ثُمَّ قَامَ طَوِيلاً قَرِيبًا مِمَّا رَكَعَ ثُمَّ سَجَدَ فَقَالَ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى " . فَكَانَ سُجُودُهُ قَرِيبًا مِنْ قِيَامِهِ . قَالَ وَفِي حَدِيثِ جَرِيرٍ مِنَ الزِّيَادَةِ فَقَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ" .
Ҳузайфа айтди: Мен бир кеча Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан намоз ўқидим; бас у Бақарани (ўқишни) бошлади. Мен: «Юзтада (юзинчи оятда) рукуъ қилар» дедим. Кейин (давом этиб) ўтди; мен: «Уни бир ракатда ўқийди» дедим; (яна) ўтди; мен: «Уни билан (охирида) рукуъ қилар» дедим. Кейин Нисо(ни) бошлади ва уни ўқиди; кейин Ол Имрон(ни) бошлади ва уни ўқиди — секин-аста (мутарассил) ўқир эди: унда тасбиҳ (ояти) бўлган оятга ўтса, тасбиҳ айтар; сўраш (ояти)га ўтса, сўрар; сиғинишга ўтса, сиғинар (паноҳ тилар). Кейин рукуъ қилди ва: «Субҳана Роббиял-азим (Буюк Роббим покдир)» дея бошлади; бас унинг рукуъи қиёмига яқин эди. Кейин: «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ» деди, кейин узоқ турди — рукуъ қилганига яқин; кейин сажда қилди ва: «Субҳана Роббиял-аъло (Олий Роббим покдир)» деди; бас унинг саждаси қиёмига яқин эди. (Ровий:) Жарир ҳадисида зиёда бор: «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ, Роббано лакал-ҳамд» деди.