وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنِي عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا دَاوُدُ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ عَلْقَمَةَ، قَالَ أَتَيْتُ الشَّامَ فَلَقِيتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ فَذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ عُلَيَّةَ .
Алқама айтди: Мен Шомга келдим ва Абуд-Дардони учратдим — кейин Ибн Улайя ҳадиси мислини зикр қилди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
мен Шабиб ибн Шайба билан учрашдим ва у менга буни Усмон ибн Абу Савдадан, у Абуд-Дардодан — яъни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан — шу маънода ривоят қилди.
Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига келдим, мен Абдуллаҳни (Ибн Масъудни) хонадон аҳлидан деб ўйлар эдим. Ёки шунга ўхшаш зикр қилди.
Мен Ибн Масъуднинг ҳузурида эдим, шунда қизил шамол эсди. Ва ҳадисни шунга ўхшаш келтирди. Ибн Улайянинг ҳадиси тўлиқроқ ва мукаммалроқдир.
Мен Ибн Аббос билан бирга эдим — ва ҳадисни Ибн Ҳалҳала ҳадиси маъносида келтирди; унда: Ибн Аббос буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан кўрди (гувоҳ бўлди); ва: "намоз ўқиди" деди, "одамларга" демади.
Мен тоғамнинг китобида Уқайлдан, у Ибн Шиҳобдан, ўша иснод ва маъно билан (ривоят қилинганини) кўрдим.
мен Сувайд ибн Ғафаладан эшитдим, у Абу Зар ва Абуд-Дардодан мавқуф (саҳобада тўхтатилган) ҳолда (ривоят қилди).