حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي جَمِيعًا، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ عِنْدِي قَطُّ .
Оиша айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менинг олдимда асрдан кейинги икки ракатни ҳеч қачон тарк этмади.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менинг ҳузуримда асрдан кейинги икки саждани (икки ракаатни) ҳеч қачон тарк этмаганлар.
Оиша (жияни Урвага): ‹Эй жияним, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам менинг олдимда асрдан кейинги икки саждани (икки ракатни) ҳеч қачон тарк қилмаганлар›, деди.
Икки намоз борки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларни менинг уйимда ҳеч қачон — сир(да) ҳам, ошкор(да) ҳам — тарк этмади: фажрдан олдинги икки ракат ва асрдан кейинги икки ракат.
мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга ўн саккиз сафарда ҳамроҳ бўлдим, пешиндан олдин қуёш оғганда икки ракат (суннат)ни тарк қилганларини кўрмадим.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) асрдан кейин менинг ҳузуримда бўлсалар, ўша икки (ракаатни) ўқир эдилар.
Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни ҳеч қачон (Зул-Ҳижжанинг) ўн кунини рўза тутган ҳолда кўрмадим.