وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَالَ أَنَسٌ أَصَابَنَا وَنَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَطَرٌ قَالَ فَحَسَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَوْبَهُ حَتَّى أَصَابَهُ مِنْ الْمَطَرِ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ صَنَعْتَ هَذَا قَالَ لِأَنَّهُ حَدِيثُ عَهْدٍ بِرَبِّهِ تَعَالَى
Анас айтди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга эканимизда, бизга ёмғир етди (ёғди). Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз кийимини (баданидан) очди, то унга ёмғир теккунгача. Биз: «Эй Расулуллаҳ, нима учун шундай қилдинг?» дедик. У: «Чунки у — Робби таоло билан яқин (янги) аҳдда(дир) (яъни янгигина Аллаҳдан келди)» деди.