2082-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ёмғир намози
وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي أُسَامَةُ، أَنَّ حَفْصَ بْنَ، عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ . وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ وَزَادَ فَرَأَيْتُ السَّحَابَ يَتَمَزَّقُ كَأَنَّهُ الْمُلاَءُ حِينَ تُطْوَى .
Анас ибн Молик айтди: Бир аъробий жума куни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келди — у минбарда (турган) эди — ва ҳадисни келтирди; ва зиёда қилди: «Бас мен булутни — гўё ўрилаётган (йиғиб қўйилаётган) мато каби — бўлип кетаётган (тарқашаётган) ҳолда кўрдим».