وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا، يَقُولُ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِجَنَازَةٍ مَرَّتْ بِهِ حَتَّى تَوَارَتْ .
Жобир айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз олдидан ўтган бир жанозага турди, то у (кўздан) ғойиб бўлгунга қадар.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ва саҳобалари бир яҳудийнинг жанозасига турди, то у (кўздан) ғойиб бўлгунга қадар.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдидан жаноза ўтиб қолди, шунда у турдилар,
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сажда қилганида — агар бир қўзичоқ унинг олдидан ўтмоқчи бўлса — ўтиб кетар эди (қўл-тана орасидан).
ки, улар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга ўтирган эдилар, шунда бир жаноза кўринди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) турдилар ва у билан бирга бўлганлар ҳам турдилар; (жаноза) ўтиб кетгунча…
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) асрни — қуёш (соя) кўтарилишидан олдин, ҳужрасида (нури) турган ҳолда — ўқир эди.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг узуги кумушдан эди ва унинг кўзи ҳам ўшандан (кумушдан) эди.