Сунани Насоий — 1920-ҳадис

Жанозалар китоби · Жаноза учун ўрнидан туриш буйруғи

1920-ҳадисСунани Насоий · Жанозалар китоби

أَخْبَرَنِي أَيُّوبُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْوَزَّانُ، قَالَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ حَكِيمٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي خَارِجَةُ بْنُ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ عَمِّهِ، يَزِيدَ بْنِ ثَابِتٍ أَنَّهُمْ كَانُوا جُلُوسًا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَطَلَعَتْ جَنَازَةٌ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَامَ مَنْ مَعَهُ فَلَمْ يَزَالُوا قِيَامًا حَتَّى نَفَذَتْ ‏.‏

Менга Айюб ибн Муҳаммад ал-Ваззон хабар бериб, деди: бизга Марвон ривоят қилиб, деди: бизга Усмон ибн Ҳаким ривоят қилиб, деди: менга Хорижа ибн Зайд ибн Собит, амакиси Язид ибн Собит (розияллаҳу анҳу)дан хабар бердики, улар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга ўтирган эдилар, шунда бир жаноза кўринди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) турдилар ва у билан бирга бўлганлар ҳам турдилар; (жаноза) ўтиб кетгунча тик туравердилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 1419-ҳадисЖума китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) минбардан тушар эдилар, бир киши у кишининг олдига келиб гаплашар эди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг ҳожатини адо этгунча у билан бирга турардилар. Сўнгра…

Сунани Термизий, 1044-ҳадисЖаноза китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) турдилар, сўнгра ўтирдилар, Жанозани кўрганингизда, туринглар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жанозада турдилар, сўнгра ўтирдилар

Саҳиҳул Бухорий, 384-ҳадисНамоз китоби

ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намоз ўқирдилар, Оиша эса у киши билан қибла орасида — улар ухлайдиган тўшак устида — кўндаланг (ётган) ҳолда (бўларди).

Сунани Насоий, 1919-ҳадисЖанозалар китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдидан жаноза ўтиб қолди, шунда у турдилар,

Саҳиҳул Бухорий, 383-ҳадисНамоз китоби

ки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намоз ўқирдилар — у (Оиша) у киши билан қибла орасида, аҳлининг (оиласининг) тўшагида, жаноза (қўйилиши) каби кўндаланг (ётган) ҳолда (бўларди).

Сунани Насоий, 1584-ҳадисИкки ҳайит намози китоби

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тик турган ҳолда хутба қилар эдилар, сўнг ўтирар эдилар, кейин туриб оятлар ўқир ва Аллаҳни зикр қилар эдилар. Уларнинг хутбалари ўртача (қисқа), намозлари ҳам ўртача бўлар…