Сунани Насоий — 1919-ҳадис

Жанозалар китоби · Жаноза учун ўрнидан туриш буйруғи

1919-ҳадисСунани Насоий · Жанозалар китоби

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا، عَنِ الشَّعْبِيِّ، قَالَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ ح وَأَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ بْنِ إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو زَيْدٍ، سَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ، قَالَ سَمِعْتُ الشَّعْبِيَّ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرُّوا عَلَيْهِ بِجَنَازَةٍ فَقَامَ ‏.‏ وَقَالَ عَمْرٌو إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَّتْ بِهِ جَنَازَةٌ فَقَامَ ‏.‏

Бизга Амр ибн Али хабар бериб, деди: бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилиб, деди: бизга Закариё, аш-Шаъбийдан ривоят қилиб, деди: Абу Саид деди... Шунингдек, бизга Иброҳим ибн Яъқуб ибн Ишоқ хабар бериб, деди: бизга Абу Зайд Саид ибн ар-Робиъ ривоят қилиб, деди: бизга Шуъба, Абдуллаҳ ибн Абус-Сафардан ривоят қилиб, деди: мен аш-Шаъбийни Абу Саиддан ривоят қилаётганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдидан жаноза олиб ўтилди, шунда у турдилар. Амр эса: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдидан жаноза ўтиб қолди, шунда у турдилар,» деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 2223-ҳадисЖаноза китоби

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз олдидан ўтган бир жанозага турди, то у (кўздан) ғойиб бўлгунга қадар.

Сунани Насоий, 1920-ҳадисЖанозалар китоби

ки, улар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга ўтирган эдилар, шунда бир жаноза кўринди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) турдилар ва у билан бирга бўлганлар ҳам турдилар; (жаноза) ўтиб кетгунча…

Саҳиҳи Муслим, 1998-ҳадисЖума намози

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хутба қилаётган эди тикка туриб

Сунани Насоий, 1999-ҳадисЖанозалар китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) турдилар, сўнг ўтирдилар,

Саҳиҳул Бухорий, 262-ҳадисҒусл китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жанобатдан ғусл қилганларида, (аввал) қўлларини ювардилар.

Сунани Насоий, 5279-ҳадисЗийнат китоби

ки), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кумушдан узук тақиб олдилар, унинг кўзи ҳабаший (тош) эди.