حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ غَسَلَ يَدَهُ.
Бизга Мусаддад ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод, Ҳишомдан, у отасидан, у Оишадан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жанобатдан ғусл қилганларида, (аввал) қўлларини ювардилар.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намозга кирганларида қўлларини чўзиб кўтарардилар.
): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жанобатдан ғусл қилганида, қўлини идишга солишдан олдин (аввал) қўлларини ювишдан бошлар, кейин намоз учун (қиладиган) вузусидек вузу қилар эди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) чорак динор ва ундан ортиғида (ўғирлик қилингани учун) қўлни кесар эдилар.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳожатхонага кирганларида узукларини ечиб қўяр эдилар.
ки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) иҳромда бўлганларида ҳижома (қон олдириш) қилдирдилар.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) таҳажжудга турганида оғзини мисвок билан ишқаб (тозалаб) тозалар эди.