721-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳайз китоби
وَحَدَّثَنَاهُ عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، عَنْ هِشَامٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ بَدَأَ فَغَسَلَ يَدَيْهِ قَبْلَ أَنْ يُدْخِلَ يَدَهُ فِي الإِنَاءِ ثُمَّ تَوَضَّأَ مِثْلَ وُضُوئِهِ لِلصَّلاَةِ .
Оиша (ривоят қилди): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жанобатдан ғусл қилганида, қўлини идишга солишдан олдин (аввал) қўлларини ювишдан бошлар, кейин намоз учун (қиладиган) вузусидек вузу қилар эди.