أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ وَفَصُّهُ حَبَشِيٌّ .
Бизга Қутайба хабар бериб, деди: бизга Ибн Ваҳб, Юнусдан, у Зуҳрийдан, у Анасдан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кумушдан узук тақиб олдилар, унинг кўзи ҳабаший (тош) эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг узуги кумушдан эди, унинг кўзи ҳам ўша (кумуш)дан эди.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг узуги кумушдан эди ва унинг кўзи ҳабаший (яъни ҳабашистон тошидан) эди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг кумушдан (ясалган) узуги бор эди, уни ўнг (қўл)ларига тақар эдилар; унинг кўзи ҳабаший (тошдан) эди, кўзини кафтлари томонга қаратиб қўяр эдилар.
ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кумушдан узук олдилар, унинг кўзи ҳабаший (тошдан) эди ва нақши «Муҳаммадун Расулуллаҳ» (эди).
. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг узуклари кумушдан эди, унинг кўзи (қоштоши) эса ҳабаший эди.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг узуги кумушдан эди ва унинг кўзи ҳам ўшандан (кумушдан) эди.