أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، عَنْ بِشْرٍ، - وَهُوَ ابْنُ الْمُفَضَّلِ - قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ أَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَكْتُبَ إِلَى الرُّومِ فَقَالُوا إِنَّهُمْ لاَ يَقْرَءُونَ كِتَابًا إِلاَّ مَخْتُومًا . فَاتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ فِضَّةٍ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى بَيَاضِهِ فِي يَدِهِ وَنُقِشَ فِيهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ .
Бизга Ҳумайд ибн Масъада хабар берди, у Бишрдан — у Ибн ал-Муфаззалдир — у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у Қатодадан, у Анасдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Румликларга хат ёзмоқчи бўлдилар. Шунда (саҳобалар): «Улар муҳрланмаган ҳеч бир мактубни ўқишмайди,» дейишди. Шунда у зот кумушдан узук олдилар — гўё мен унинг оқлигини у зотнинг қўлларида кўриб тургандекман — ва унга «Муҳаммадун Расулуллаҳ» (деб) нақш қилинди.