حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا أَذِنَ اللَّهُ لِشَىْءٍ مَا أَذِنَ لِلنَّبِيِّ أَنْ يَتَغَنَّى بِالْقُرْآنِ ". قَالَ سُفْيَانُ تَفْسِيرُهُ يَسْتَغْنِي بِهِ.
Али ибн Абдуллаҳ, Суфёндан, у Зуҳрийдан, у Абу Саламадан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: «Аллаҳ ҳеч нарсага Набийнинг Қуръанни хуш овоз билан ўқишига (эътибор билан) рухсат бергандек рухсат бермаган» дедилар. Суфён: Унинг тафсири — у билан (Қуръан билан) қаноатланади (бойлик топади), деди.