حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " آيَةُ الْمُنَافِقِ بُغْضُ الأَنْصَارِ وَآيَةُ الْمُؤْمِنِ حُبُّ الأَنْصَارِ " .
Анас айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Мунофиқнинг белгиси — ансорга нафрат; мўминнинг белгиси — ансорни севишдир" деди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Анас Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди): У: "Ансорни севиш — иймон белгиси; уларга нафрат — нифоқ белгиси" деди.
У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ширинлик (ҳалво) ва асални яхши кўрардилар, деди.
У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ширинлик (ҳалво) ва асални яхши кўрардилар. деди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Масжидда тупуриш — хато (гуноҳ)дир; унинг каффорати эса — уни кўмишдир" деди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта дунё аҳли интиладиган шараф-обрў молдир,» дедилар.
): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Албатта иймон Мадинага — илон ўз инига йиғилгандек — йиғилади (чекинади)" деди.