حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ - حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " حُبُّ الأَنْصَارِ آيَةُ الإِيمَانِ وَبُغْضُهُمْ آيَةُ النِّفَاقِ " .
Анас Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди): У: "Ансорни севиш — иймон белгиси; уларга нафрат — нифоқ белгиси" деди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Мунофиқнинг белгиси — ансорга нафрат; мўминнинг белгиси — ансорни севишдир" деди.
Анас (ривоят қилди)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўнг томонидан бурилар эди.
ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозда (кўз қири билан) қарар эдилар. Сўнг шунга ўхшашини зикр қилди. (У) деди: бу бобда Анас ва Оишадан (ҳам ривоят) бор.
Анас (ривоят қилди): Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (шундай) деди — кейин Қатода — Анасдан (ривояти) ҳадиси наҳвида зикр қилди.
Анас (ривоят қилди)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир қабр устига намоз ўқиди.
Ҳишом Маъмардан, у Қатодадан, у Анасдан ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам йўғон (тўла) оёқ-кафтли эдилар.