حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُعْجِبُهُ الْحَلْوَاءُ وَالْعَسَلُ.
Али ибн Абдуллаҳ, Абу Усомадан: Менга Ҳишом, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) хабар берди: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ширинлик (ҳалво) ва асални яхши кўрардилар. деди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ширинлик (ҳалво) ва асални яхши кўрардилар, деди.
У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам тоҳаратларида, соч тарашларида ва наълайн кийишларида ўнгдан бошлашни яхши кўрар эдилар, деди.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ширинлик ва асални яхши кўрар эдилар. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир. Уни Али ибн Мушир Ҳишом ибн Урвадан ривоят қилган ва бу ҳадисда бундан кўпроқ сўз (баён) бор.
У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уловчини ва улатгувчини лаънатладилар, деди.
. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам арияга олдилар. Сўнг унинг маъносини зикр қилди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Мунофиқнинг белгиси — ансорга нафрат; мўминнинг белгиси — ансорни севишдир" деди.