حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْغَسِيلِ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنْ كَانَ فِي شَىْءٍ مِنْ أَدْوِيَتِكُمْ ـ أَوْ يَكُونُ فِي شَىْءٍ مِنْ أَدْوِيَتِكُمْ ـ خَيْرٌ فَفِي شَرْطَةِ مِحْجَمٍ، أَوْ شَرْبَةِ عَسَلٍ، أَوْ لَذْعَةٍ بِنَارٍ تُوَافِقُ الدَّاءَ، وَمَا أُحِبُّ أَنْ أَكْتَوِيَ ".
Абу Нуайм, Абдураҳмон ибнул Ғасилдан, у Осим ибн Умар ибн Қатодадан ривоят қилади: У: Жобир ибн Абдуллаҳни (розияллаҳу анҳумо) эшитдим: У: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деяётганларини эшитдим: «Агар даволарингизнинг бирортасида хайр (фойда) бўлса, у қон олдириш (ҳижома)нинг кесигида, ёки асал ичишда, ёки дардга мос келадиган олов билан куйдиришда(дир); мен эса ўзимнинг доғланишимни (кайй) ёқтирмайман» дедилар.