حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ، أَخْبَرَنَا سُرَيْجُ بْنُ يُونُسَ أَبُو الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ شُجَاعٍ، عَنْ سَالِمٍ الأَفْطَسِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الشِّفَاءُ فِي ثَلاَثَةٍ شَرْطَةِ مِحْجَمٍ، أَوْ شَرْبَةِ عَسَلٍ، أَوْ كَيَّةٍ بِنَارٍ، وَأَنْهَى أُمَّتِي عَنِ الْكَىِّ ".
Муҳаммад ибн Абдураҳим, Сурайж ибн Юнус Абул Ҳорисдан: Бизга Марвон ибн Шужў, у Салим Афтасдан, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: «Шифо уч (нарса)дадир: қон олдириш (ҳижома)нинг кесиги, ёки асал ичиш, ёки олов билан доғлаш (кайй); мен эса умматимни каййдан қайтараман» дедилар.